کلام بی صدا

چقدر تكراريست كلامي كه پر از تكرار است . اما چه تكراري زيباتر از آن ميتواند اينگونه فكر را در غل و زنجير بكشد .تو را مي گويم كه تكرار نام تو زندگي ام را مي سازد كه سراسر تكرار توست
چه زيبا تكرار مي شود نام شيرينت چون دم ، چون بازدم ، و هر دم ودمادم
كاش ميشد بر تارك هستي ، بر صورت خورشيد بر چهره ماه و برزمزمه باد و بر هر آنچه تكراريست نام تو را حك كرد تا تكراري ترين جلوه هستي تو باشي ، و من بزرگترين حس دنيا كه اين تكرار دوست داشتني را عاجزانه مي بلعد
چه آرزويي ، چه وهمي ، چه خيالي
:اما به قول سهراب
خاصيت عشق اين است

پروانه آبی ; ۱٢:٥٦ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٤/٧/۱٩