پروانه ها در آن روز ...

عشق از ازل است و تا ابد خواهد بود      جـــوینده عشق بی عدد خــــــــــواهد بود

فـــــــردا کــه قیامــــت آشکارا گــــــردد      هر کس که نه عاشق است رد خواهد بود

                                                                                                                    ( مولانا )

***

عشق آمد و شد چو خونم اندر رگ و پوست      تا کــــــــرد مرا تهی و پر کـــــــــرد ز دوست

اجــــــزای وجــــــــود مــن همه دوسـت گرفت      نامی است ز من باقی و دیگر همه اوست

                                                                                                                    ( مولانا )

***

          پروانه ها در آن  روز ، خواهند خواند آواز      لب های غنچه آن روز، با خنده می شود باز

آن روز ، آخرین  روز، از عمر انتظار است      پایان فصل سردی، آغاز نوبهار است

پروانه آبی ; ٩:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٩/۸